Πέμπτη, 1 Απριλίου 2010

Οι φοροφυγάδες γιατροί

Κατ' αρχάς να μην είμαστε υποκριτές. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλλέτω. Αν και προσωπικά νοιώθω ότι θα είμαι ο τελευταίος γιατρός που θα ...πάει φυλακή, σίγουρα εχω ..αμαρτήσει! Πάντως 300 € και 10000€ δεν έχω δηλώσει ποτέ μου!

Τωρα, στο θέμα που έχει προκύψει με τους μεγαλογιατρούς του Κολωνακίου: Ολοι μας τους ξέρουμε. Και δεν είναι μόνο στο Κολωνάκι. Είναι οι γνωστοί "τιτλούχοι" καθηγητές οι οποίοι σφάζουν κυριολεκτικά τον κόσμο με τις απίστευτα ακριβές επισκέψεις τους καθως και μπόλικοι χειρουργοί στα Νοσοκομεία. Και να πω ότι είναι καλοί γιατροί... Ασχετοι και επικίνδυνοι είναι οι περισσότεροι (πάντα πίστευα ότι ένας γιατρός πρέπει να γίνεται γιατρός για να θεραπεύει τον κόσμο και όχι με το όνειρο να πλουτίσει. Γι αυτό και βγαίνουν άσχετα τα νεαρά γιατρουδάκια σήμερα, διότι με το όνειρο του πλουτισμού πήγαν για να σπουδάσουν και με τ' όνειρο της εξουσίας της ιατρικής μπλούζας. Καλός γιατρός = καλός ΑΝΘΡΩΠΟΣ, τέρμα και τελείωσε).

Οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να ξεριζώσουν το καρκίνωμα αυτό, αλλά δεν τόκαναν. Και τώρα εντυπωσιάζουν τον κόσμο, σπιλώνουν ΟΛΟ το ιατρικό σώμα, παρουσιάζοντας περίπου τους γιατρούς ως το κύριο αίτιο της οικονομικής κατάντιας μας.

ΕΛΕΟΣ κύριοι: λέτε τους πιάσατε για 3η φορά να μην κόβουν καμμία απόδειξη. Τι μας το λέτε και το ξαναλέτε; Εχετε α... να τους κλείσετε; Οχι; τότε μη μας πρήζετε. Εαν δεν δούμε καποιον να κλείνει ΔΕΝ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ!

Θυμάμαι έναν ασθενή στο ιατρείο μου στην Τρίπολη, πριν από 5 χρόνια που η επίσκεψή μου ήταν 40€. Είχε πάει σε καποιον/α καθηγητή/τρια, και μου έλεγε τον πόνο του: και 150€ του πήρε, και απόδειξη δεν του έδωσε, ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕ και όταν τόλμησε να του πεί ότι είναι πολύ ακριβή η επίσκεψη, πήρε την απίστευτη απάντηση: "Ε, σε καθηγητή/τρια ήρθες. Πόσο ήθελες να πληρώσεις;"!!!!

Θυμάμαι κι άλλο ένα τεράστιο "όνομα" στη Ρευματολογία, αλλά κατά κοινή αποδοχή παλιοχαρακτήρας (ζει και βασιλεύει σήμερα και ελπίζω να με διαβάσει!). Εγω δεν τον ήξερα, αλλά είχα μια ασθενή με τριχόπτωση που την παρακολουθούσε δίνοντάς της ένα συγκεκριμένο φάρμακο. Αφού εψαξα όλα τα αίτια της τριχόπτωσης και δεν βρήκα τίποτα, κατέληξα στο ότι φταίει το φάρμακο. Της είπα λοιπόν ότι θα έπρεπε να το αναφέρει στον γιατρό της και να της το αλλάξει ΕΑΝ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟΝ. Τι ήταν να του το πεί! Ενα απόγευμα με παίρνει στο τηλέφωνο ο εν λόγω "καθηγητής" και με ύφος χιλίων καρδιναλίων μου πατάει μια πόστα διότι "το φάρμακό του" δεν κάνει τέτοιες ανεπιθ. ενέργειες και "πως τολμάω εγω, ένας γιατρός της επαρχίας" (φυσικά δεν ήξερε ότι στον Στρατό μόνο διευθυντικές θέσεις είχα!) να λέω τέτοιες "αρλούμπες" Αφου του είπα ότι λυπάμαι για το ύφος του, του υποσχέθηκα ότι θα του το αποδείξω. Βρήκα λοιπόν την σπάνια -είναι αλήθεια- βιβλιογραφία στο Ιντερνετ (ούτε ήξερε τι ήταν το Ιντερνετ εκείνος τότε), και του την έστειλα με Courier. Ακόμα να μου απαντήσει.

Ο κόσμος, ειδικά στην επαρχία, παρόλο που αρχίζει να ξυπνάει, πάντα θα έχει αυτή την ανασφάλεια και θα θέλει να επισκεφτεί και το "όνομα". Ε, ΑΥΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ. Πόσοι όμως από τους αμέτρητους καθηγητές μας είναι άξιοι του τίτλου τους; Είναι ένα ερώτημα... (εγω ξέρω την απάντηση, θα την πω κι ας τους πειράξει: Ελάχιστοι!)

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου