Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

ΟΙ "ΕΜΦΥΛΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ" ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΙΟΨΗΦΙΩΝ

Με αφορμή 1ον, την πρόσφατη εκδήλωση στο Αποστολοπούλειο Πνευματικό Κέντρο με θέμα τις «έμφυλες ταυτότητες» και με ομιλητές την καθηγήτρια κ. Μαντουβάλου και τον συνάδελφο καθηγητή κ. Χατζητόλιο (http://www.arcadiaportal.gr/news/epanastatise-i-tripoli-enantion-ton-emfylon-taytotiton-picsvid), 2ον, τα επακολουθήσαντα σχόλια των αναγνωστών του Arcadia Portal και 3ον, ένα άρθρο που ανέβηκε και  που το υπογράφει μια κυρία ΕΓ (http://www.arcadiaportal.gr/news/oi-ellines-den-mporoyn-na-einai-omofylofiloi), θα ήθελα να μου επιτρέψετε να σας παραθέσω και τις δικές μου απόψεις.

Μπορεί αφορμή να απετέλεσαν τα ανωτέρω, αλλά αίτιο είναι το ότι έχει χαθεί το μέτρο, το «Μέτρον Άριστον». Ζούμε σε μια εποχή των ακροτήτων, ένθεν κακείθεν, αλλά και σε μια εποχή που εγώ προσωπικά την αποκαλώ εποχή της ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΙΟΨΗΦΙΩΝ. Θα το αναλύσω αργότερα αυτό. Ζητώ συγνώμη εκ των προτέρων εάν μακρηγορήσω, και εάν ασχοληθώ με πολλές έννοιες, αλλά το θέμα είναι πολύπλοκο και εμπλέκει ένα σωρό θεωρίες, πολιτικές, οικονομικές, θρησκευτικές, κοινωνιολογικές.. σας υπόσχομαι όμως να γράψω όσο πιο απλά και κατανοητά γίνεται, αποφεύγοντας την … «θολοκουλτούρα».

Επειδή πάντα μου άρεσε να είμαι ακριβοδίκαιος, θα ξεκινήσω με μια εξομολογητική, σημειολογική και κριτική προσέγγιση των ομιλητών: ΔΕΝ μου άρεσε η εμφάνιση της καθηγήτριας, παρέπεμπε ένα τουλάχιστον αιώνα πίσω και έδωσε λαβές για πικρόχολα σχόλια, ενώ η ομιλία της ήταν θαυμάσια. ΔΕΝ μου άρεσε επίσης η ομιλία του γιατρού, συχνά ήταν είρων και όχι με ενημερωμένα στοιχεία, είχε δε κάτι το λαϊκίστικο η όλη του ομιλία, παρ’ όλο που κι αυτός επι της ουσίας είχε δίκιο.
Ένα άλλο που μου χτύπησε άσχημα, ήταν η χρήση της λέξεως «εθνικισμός» από την καθηγήτρια. ΚΑΛΩΣ ή ΚΑΚΩΣ, η λέξη εθνικισμός έχει ταυτιστεί με άλλες έννοιες, όπως αυτή του εθνικοσοσιαλισμού και εμπεριέχει μια επιθετικότητα. Ο εθνικιστής δεν αρκείται στα χώματα της πατρίδας του, ονειρεύεται να τα επεκτείνει. Κατ´ επέκτασιν, ταυτίζεται και με τον φασισμό. Άρα, ο εθνικιστής δεν είναι δημοκράτης. Και βέβαια ο όρος υιοθετείται πλήρως από τους Χρυσαυγίτες στην φρασεολογία τους. Σε αντιδιαστολή, υπάρχει η λέξη «ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ» ή Εθνισμός όπως κάποιοι τον αποκαλούν. Ο πατριώτης είναι συνήθως δημοκράτης, αγαπάει την πατρίδα του κι αυτός, η λέξη όμως δεν εμπεριέχει καμμία επιθετικότητα. Ο πατριώτης θα δώσει και την «τελευταία ρανίδα του αίματός του» για να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη. Και μέχρις εκεί. Είναι γνωστή η ρήση του Ντε Γκωλ, που απαντά στο ερώτημα ποια είναι η διαφορά μεταξύ εθνικισμού και πατριωτισμού: «Πατριωτισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα την αγάπη για τη χώρα σου. Εθνικισμός είναι όταν βάζεις πάνω απ' όλα το μίσος για τις άλλες». Είναι γνωστό επίσης ότι ο όρος «σωβινισμός» σημαίνει τον υπερβολικό, πολεμοχαρή και φανατικό εθνικισμό και προέρχεται από τον γραφικό, ξεχασμένο ήδη στην εποχή του, Γάλλο στρατιώτη της εποχής του Ναπολέοντα, τον Nicolas Chauvin.
Επειδή λοιπόν η λέξη «εθνικιστής» (καλώς ή κακώς επαναλαμβάνω) προκαλεί άσχημους συνειρμούς και δίνει αφορμή για υβριστικά σχόλια, δεν την χρησιμοποιώ ποτέ και ούτε θα έπρεπε να την χρησιμοποιεί ο πατριωτικός χώρος.
Διάβασα επίσης και πολλά σχόλια θετικά και αρνητικά και κατάλαβα ότι ο πολύς κόσμος δεν έχει σε βάθος γνώση του τι ακριβώς γίνεται εδώ και χρόνια στην κοινωνία και κυρίως τι σημαίνει Νέα Τάξη (ΝΤ). Δεν διεκδικώ καμμιά σοφία, σας μεταφέρω απόλυτα προσωπικές απόψεις που έχουν χρόνια διαμορφωθεί από τις εμπειρίες και τις πληροφορίες που συγκεντρώνω περιδιαβαίνοντας το διαδίκτυο από το 1996.
Ξεκινώ λοιπόν από την ομοφυλοφιλία. Η ομοφυλοφιλία είναι ξεκάθαρα μία εκτροπή από το φυσιολογικό. Το φυσιολογικό ορίζεται από την φύση με τα ΔΥΟ ΧΡΩΜΟΣΩΜΑΤΑ, το Χ ΚΑΙ ΤΟ Ψ. Δεν υπάρχει ούτε Φ, ούτε Τ χρωμόσωμα. Μόνο Χ και Ψ! Το Ψ καθορίζει το ΑΡΡΕΝ φύλο και το Χ το ΘΗΛΥ φύλο. Τα φύλα λοιπόν είναι δύο και οι ερμαφρόδιτες καταστάσεις, υπάρχουν ως παθολογικές εξαιρέσεις,συγγενείς ή επίκτητες, που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Ο σκοπός του θήλεος είναι η αναπαραγωγή και η διαιώνιση του είδους. Έχει παρατηρηθεί ότι σε περιοχές και εποχές που εμφανίζονται μεγάλες φυσικές καταστροφές (σεισμοί κλπ.) και πόλεμοι, αυξάνονται οι γεννήσεις των θηλυκών. Για να εκδηλωθεί μια συγκεκριμένη συμπεριφορά ή ένα νόσημα ή μια «εκτροπή», απαιτούνται συνήθως ΔΥΟ πράγματα: Ένα γονίδιο και οι εξωτερικοί-περιβαλλοντικοί παράγοντες. Είμαι πεπεισμένος, ότι κάποια στιγμή θα αποδειχθεί ότι η ομοφυλοφιλική συμπεριφορά είναι κι αυτή αποτέλεσμα ενός τέτοιου συνδυασμού: από τη μια απαιτείται μια γονιδιακή προδιάθεση και από την άλλη οι περιβαλλοντολογικοί παράγοντες που συνήθως για τον ομοφυλόφιλο είναι η απουσία του πατρικού πρότυπου (ο πατέρας "απουσιάζει") και η παρουσία μιας υπερπροστατευτικής μητέρας. Έτσι λοιπόν στο ανθρώπινο είδος έχουμε μια εκτροπή από το φυσιολογικό. Μία όμως εκτροπή δεν σημαίνει και ασθένεια…  ή σημαίνει; το ερώτημα είναι δύσκολο να απαντηθεί στην συγκεκριμένη περίπτωση. Είναι όμως βέβαιον ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι μια ιδιαίτερη ομάδα που αποδεδειγμένα παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερο ποσοστό ψυχικών παθήσεων, ιδίως νευρώσεων, από τον υπόλοιπο πληθυσμό. Οι ίδιοι βέβαια υποστηρίζουν ότι αυτό συμβαίνει διότι δεν γίνονται ανεκτοί από το κοινωνικό περιβάλλον, έχω όμως σοβαρές αμφιβολίες περί τούτου.
Ένα άλλο επιχείρημα που έχω βαρεθεί να ακούω είναι ότι η Αμερικανική Ενωση των Ψυχιάτρων και ο ΠΟΥ, έβγαλαν την ομοφυλοφιλία από τα ψυχικά νοσήματα. Εδώ η προπαγάνδα της δικτατορίας των ομοφυλόφιλων, αποκρύπτει από τον πολύ κόσμο ΠΩΣ έγινε αυτό: Είναι γεγονός αδιαμφησβήτητο ότι το λόμπι των ομοφυλόφιλων μια ισχνή πλειοψηφία μέσα στην πλειοψηφική φυσιολογικότητα, παρεισφρέοντας σε θέσεις – κλειδιά (βουλευτές, υπουργεία, πρωθυπουργοί κλπ.) είχε ήδη αρκετούς ομοφυλόφιλους και στις διάφορες επιτροπές. Για τους straight ψυχιάτρους, τα πράγματα ήταν απλά: οι συμμετέχοντες ψυχίατροι στην Επιτροπή, μέχρι την ημέρα της ψηφοφορίας δέχθηκαν απίστευτο bullying, εκβιασμούς, απειλητικά τηλεφωνήματα και επιστολές, διαδηλώσεις κάτω από τα σπίτια τους, μια απίστευτη τρομοκρατία δηλαδή. Αυτά για την ιστορία.

Προσέξτε τώρα, πως τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται  τραγελαφικά. Οι ομοφυλόφιλοι, όντας στο περιθώριο χρόνια τώρα (πολύ κακώς για μένα), διάλεξαν ένα εντελώς λάθος τρόπο να αποτινάξουν τον «ζυγό τους». Με κραυγές, διαδηλώσεις, υστερίες και αστειότητες τύπου gay prides, και στην ουσία αυτογελειοποιούμενοι, δεν διεκδικούν ίσα δικαιώματα (για το οποίο όχι μόνο συμφωνώ αλλά το θεωρώ και αυτονόητο), αλλά ξεπερνούν τα  όρια και θέλουν να μας πείσουν και να μας επιβάλλουν την άποψη, ότι η ομοφυλοφιλία είναι μία νόρμα. Και μάλιστα, εκεί που κορόιδευαν τις «μικροαστικές» αντιλήψεις περί οικογένειας και παιδιών, ΞΑΦΝΙΚΑ, γίνονται υπέρμαχοι αυτών και διεκδικούν γάμους και υιοθεσίες. Εφευρίσκουν νέους όρους όπως ομοφοβία (λες και αυτοί δεν είναι ..ετερόφοβοι) και σαν πολύ καλά διαμορφωμένο λόμπυ, καταφέρνουν μέχρι και να περάσουν τιμωρητικά νομοσχέδια για όσους διαφωνούν ότι διαφέρουν από τους ετεροφυλόφιλους. Ομιλώ βέβαια για το πιο επαίσχυντο και φασιστικό νομοσχέδιο που έχει εφεύρει η ΝΤ, το περίφημο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο το οποίο ψήφισαν φυσικά και τα μεγάλα κόμματα.
Προσέξτε επίσης και την πολιτική διάσταση του θέματος. Οι περισσότεροι ακτιβιστές ομοφυλόφιλοι, αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί! Γιατί βάζω θαυμαστικό; Μα διότι δεν έχουν ιδέα ποιά ήταν η άποψη του Μαρξισμού για την ομοφυλοφιλία ή εντέχνως την αποκρύπτουν ή αυτό γίνεται στα πλαίσια ψυχικής τους διαταραχής. Ουδέποτε τέθηκε από το σοσιαλιστικό κίνημα το αίτημα του εμπλουτισμού του με την πολιτική αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας.
Η Οκτωβριανή Επανάσταση κατάργησε την ποινικοποποίηση και τη δίωξη των ομοφυλοφίλων, δεν κατοχύρωσε όμως κανένα πολιτικό δικαίωμα και προγραμματική διεκδίκηση πολιτικής αναγνώρισης των ομοφυλοφίλων.
Οι κλασσικοί του μαρξισμού δε υιοθέτησαν ΠΟΤΕ την ανόητη και αντιεπιστημονική άποψη της σημερινής νεοταξικής «αριστεράς»: Ότι δηλαδή η ομοφυλοφιλία είναι πολιτικό δικαίωμα και διεκδίκηση.
Αντίθετα χαρακτήρισαν την ομοφυλοφιλία κοινωνική και ψυχολογική διαστροφή και ζήτημα εντελώς «προσωπικό»…
Αυτή την άποψη διατυπώνει ο Ένγκελς στην περίφημη μελέτη του για την «καταγωγή της οικογένειας». Διαστροφή» επίσης χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία ένα άλλο «σεξιστικό γουρούνι», ο Λένιν, σε μια δημοσιευμένη συνομιλία του με την Κλάρα Τσέτκιν, το 1920. Ελπίζω να καταλάβατε τι παίζεται.. Η «παράνοια» των αριστερών ακτιβιστών LGBT  αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο. Προσωπικά τώρα, κι εγώ  πιστεύω ότι αυτά τα ζητήματα είναι «ιδιωτικά». Δεν αρνούμαι σε κανέναν το δικαίωμα των σεξουαλικών του ιδιαιτεροτήτων.  Αρνούμαι όμως, στο πλανητικό νεοταξικό κράτος και τις παραφυάδες του, να κατοχυρώσει νομικά και πολιτικά τις κοινωνικές και ψυχολογικές «διαστροφές» του συστήματός τους και τις «προσωπικές» σεξουαλικές συμπεριφορές.

Αφήνω προσωρινά το θέμα αυτό και πάω στις τρεις λέξεις που κυριαρχούν στην εποχή μας: ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ. Η πλειοψηφία των ψευτοδιανοούμενων (τους γνωρίζει πολύ καλά  η πόλη μας), θεωρεί ότι είναι μια συνωμοσιολογία. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν είναι συνειδητοποιημένοι υπηρέτες της Νέας Τάξης (ΝΤ), είναι απλώς οι «χρήσιμοι ηλίθιοι». Θα το δούμε κι αυτό. Ποια είναι όμως η ΝΤ; Έχει υπόσταση; ονόματα; ποιοι είναι τέλος πάντων από πίσω; τι επιδιώκουν; Θα σας παραθέσω αδιαμφησβήτητα στοιχεία και ο καθένας μπορεί μετά να σκεφτεί και να τα συνδυάσει στο μυαλό του και μετά να αποφασίσει εάν όλα αυτά είναι "αόρατοι εχθροί" όπως πολύ αφελώς ανέφερε μια αρθρογράφος του Arcadia Portal στην κριτική της για την εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο.
Γνωρίζουμε όλοι ότι:
Υπάρχει μια παγκόσμια ελίτ που δεν είναι πάνω από  περίπου 300 άτομα και η οποία έχει συγκεντρωμένα στα χέρια της όλο τον παγκόσμιο πλούτο. Θα το έχετε διαβάσει αυτό φαντάζομαι: το 80% του παγκόσμιου χρήματος είναι στα χέρια ολίγων. Είναι αυτοί που συχνάζουν στις διάφορες Λέσχες, είναι οι περίφημες "Αγορές", είναι οι μεγαλοοικογένειες των τραπεζιτών, είναι ο Σόρος κ.ά. Η ελίτ αυτή είναι υπερεθνική, δεν έχει πατρίδα και το μόνο που την ενδιαφέρει είναι η εγκαθίδρυση του πλανητικού φασισμού και ο παγκόσμιος έλεγχος.
Πιο συγκεκριμένα, όλοι αυτοί οραματίζονται τον έλεγχο και την εκμετάλλευση όλων των λαών με μια παγκόσμια διακυβέρνηση, ένα παγκόσμιο νόμισμα και βέβαια με μια παγκόσμια θρησκεία, διότι οι θρησκείες και κυρίως η Ορθοδοξία με την Αποκάλυψη του Ιωάννη και με τις προφητείες των Πατέρων, αποτελεί μεγάλο εχθρό της, μιας και τα έχει προβλέψει όλα. (Υπάρχουν δηλώσεις και ντοκουμέντα γι αυτό, ο δικός μας ο ΓΑΠ το είχε δηλώσει ξεκάθαρα ότι επιθυμεί κάτι τέτοιο). Με την παγκόσμια διακυβέρνηση, θα μπορέσουν να ελέγχουν τους λαούς, να τους εκμεταλλεύονται κατά το δοκούν, να τους έχουν σκλάβους - κωπηλάτες στην «γαλέρα» τους και να τους δίνουν ένα ξεροκόμματο, εκμεταλλευόμενοι τους πόρους των πατρίδων τους. Όλοι οι λαοί θα υποφέρουν. Και ο Αμερικάνικος και ο Ρωσικός και ο Εβραϊκός (είπαμε ΑΥΤΟΙ δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τις «πατρίδες» τους.

Πως μπορεί κάποιος όμως να δημιουργήσει μια παγκόσμια κυριαρχία; Πως μπορεί να μοιράσει την δυστυχία στους λαούς και να τους καταστήσει ανίκανους για αντίδραση;
Τον πρώτο και κυρίαρχο τρόπο, ο σοφός λαός μας τον έχει ήδη ονοματίσει: «Διαίρει και Βασίλευε». Μια λοιπόν συνηθισμένη τακτική, είναι ο τεμαχισμός των εθνών - κρατών. H διαδικασία είναι αργή αλλά σταθερή: Σοβιετική Ένωση, Γιουγκοσλαβία, σε λίγο Μ. Βρετανία, Ισπανία κλπ.

Δεν αρκεί όμως αυτό. Πρέπει να καμφθεί η αντίσταση των λαών. Απαιτείται λοιπόν η χρησιμοποίηση και άλλων ΟΠΛΩΝ.
Υπάρχουν βέβαια και άλλοι τρόποι να «διαλυθεί» ένα κράτος. Μπορεί λοιπόν να αποδομήσεις τα συνεκτικά του στοιχεία: Την Παιδεία του (ο αμόρφωτος θα τα περνάει όλα «στο ντούκου»), την Οικογένεια, την Κοινωνία, την Πίστη του, τις παραδόσεις του, τα ήθη και τα έθιμά του. Η Παιδεία είναι το πρώτο που αποδομήθηκε από τους υπηρέτες της ΝΤ εδώ και χρόνια. Για την διάλυση της Οικογένειας έχουμε την εισαγωγή "προοδευτικών" ιδεολογιών όπως η προσπάθεια να γίνει νόρμα η ομοφυλοφιλική εκτροπή, το σύμφωνο συμβίωσης, ο γάμος των ομοφυλόφιλων κλπ.
Ένα άλλο όπλο της ΝΤ είναι η Πολυπολιτισμικότητα η οποία εφευρέθηκε ακριβώς για να καταργήσει τους επιμέρους πολιτισμούς. Και ο πιο αφελής θα έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι  Ισλάμ αλλά και οι άλλες ανατολικές θρησκείες, είναι ασύμβατες με τις δυτικές κοινωνίες και ότι βέβαια οι Μουσουλμάνοι δεν έχουν καμία όρεξη να παρατήσουν την Σαρία και την βάρβαρη θρησκεία τους και να ενσωματωθούν στην Δύση. Σκοπός τους είναι η εξάπλωση του Ισλάμ.  Το Ισλάμ λοιπόν, ή καλύτερα η Ισλαμοποίηση είναι ένα από τα μεγάλα όπλα της ΝΤ. Φυσικά το Ισλάμ δεν είναι απλώς ένα θρησκευτικό ιδεολόγημα, είναι ένα πολιτικό ολοκληρωτικό σύστημα, που το εμπνεύστηκε ένας ψευδοπροφήτης που αναφέρεται σαφώς σε ιστορικές έρευνες ότι ήταν ένας άρρωστος  παιδόφιλος, και που έχει αιματοκυλίσει τον κόσμο για να εξαπλωθεί. Και μην μου πει πάλι κάποιος ότι και οι Χριστιανοί αιματοκύλησαν τον κόσμο, διότι είναι γελοίο να συγκρίνεις πρακτικές 6-7 αιώνων πριν με τις τωρινές. (Και επίσης δεν με ενδιαφέρει τι έκαναν οι καθολικοί. Η Ορθοδοξία ποτέ δεν έσφαξε και ποτέ δεν έκαψε).
Πως ενέπλεξε το Ισλάμ η ΝΤ; πως το χρησιμοποιεί; θα σας πω την γνώμη μου. Έχω κάνει ταξίδια σε τριτοκοσμικά ισλαμικά κράτη και τα έχω ζήσει. Οι λαοί αυτοί είναι αιώνες πίσω, το Ισλάμ και η Σαρία δεν τους επιτρέπουν να εξελιχθούν. Όπως δε πολύ καλά γνωρίζετε, όλες οι κυβερνήσεις τους ήταν δικτατορίες. Οι λαοί αυτοί είναι ένα συνονθύλευμα από φυλές, φατρίες, και θρησκευτικές σέκτες. Θα ήταν αδύνατον να διαβιούν ησύχως εάν δεν κρεμόταν ο πέλεκυς ενός "φασίστα" πάνω από το κεφάλι τους. Στον στρατό τους ακόμα και σήμερα, πέφτουν βουρδουλιές. Άρα, μόνο μια δικτατορία, θα μπορούσε να διατηρήσει την συνοχή τους. Οι εγκέφαλοι της ΝΤ λοιπόν τι θέλουν; Μα να αυξάνουν τα κέρδη τους πουλώντας όπλα και πετρέλαιο αλλά και να προωθήσουν την πολυπολιτισμικότητα έτσι ώστε να διαλυθούν τα δυτικά κράτη και η Ενωμένη Ευρώπη και να είναι πιο εύκολο το "βασίλευε". Ξεκινάνε λοιπόν γκρεμίζοντας τον Σαντάμ Χουσεΐν, και ακολουθεί η περίφημη «Αραβική Άνοιξη» που μόνο άνοιξη των δικαιωμάτων δεν αποδείχθηκε. Καντάφι, Μουμπάρακ, και έπονται Άσαντ και Ερντογκαν. Αποτέλεσμα; απελευθέρωση όλων των "σκοτεινών" δυνάμεων, εμφύλιοι, αίμα, λαθρομετανάστες, πρόσφυγες.. ισλαμοποίηση της Ευρώπης και αναρχία στους δρόμους της (δεν είναι τυχαία και στην χώρα μας η σύμπραξη της ακροαριστεράς με τους λαθρομετανάστες μουσουλμάνους).
Γι αυτό και προσωπικά είμαι ενάντια στην εκθρόνιση του Ασαντ και του Ερντογκαν. Εκατομμύρια βάρβαροι θα μας πλημμυρίσουν. Και μην μου πει κανείς ότι υπάρχουν πολλοί μετριοπαθείς μουσουλμάνοι. Μετριοπαθείς είναι μόνο οι άθεοι και οι χριστιανοί από τα κράτη αυτά. Είναι η φύση του Ισλάμ τέτοια που οι πιο πολλοί «μετριοπαθείς» και φιλήσυχοι μουσουλμάνοι μπορεί εν μια νυκτί να μετατραπούν σε τζιχαντιστές. Ένα παράδειγμα φανταστικό: πηγαίνετε σε μια κεντρική πλατεία της Αθήνας και βρίστε τα Θεία. Και μετά φανταστείτε ότι είστε στην Πλατεία Ταξίμ, γεμάτη με φιλήσυχους πολίτες και αρχίστε να βρίζετε δυνατά τον Αλλάχ. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να επεκταθώ παραπάνω για το τι θα επακολουθήσει. Επίσης να επισημάνω: Είδατε καμμιά σοβαρή αντίδραση από τους «μετριοπαθείς» για τις βομβιστικές επιθέσεις των τζιχαντιστών στην Ευρώπη;  Το Ισλάμ είναι ασύμβατο με τον Χριστιανισμό, τέλος. Και έχουμε πόλεμο, ας το καταλάβουμε και σε έναν πόλεμο δεν χωράνε συναισθηματισμοί όπως εκνευριστικά  μας πουλάνε τα ΜΜΕ με φτιαχτές συγκινητικές «προσφυγικές» ιστορίες και φωτογραφίες. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι έχουν περάσει από την Ελλάδα ένα εκατομμύριο λαθρομετανάστες μέσα σε ένα χρόνο, και έχουν διασπαρεί σε όλη την Ευρώπη. Η ίδια η πρωθυπουργός του Μπαγκλαντές τους έχει αποκαλέσει ψυχοπαθείς και μάλιστα δήλωσε ότι αμαυρώνουν την εικόνα  της πατρίδας της. (Η μοναδική μουσουλμάνα που έχει πει επισήμως την αλήθεια και μπράβο της) (http://www.skai.gr/news/world/article/282072/prothupourgos-baglades-oi-metanastes-mas-einai-psuhastheneis-amauronoun-tin-eikona-mas/ ) Κι εμείς εδώ τους φροντίζουμε περισσότερο και από τους δύστυχους και πτωχευμένους Έλληνες.

Η λίγο εκτεταμένη αυτή ανάλυση (θέλω να πιστεύω ότι δεν ήταν κουραστική) θεωρώ ότι ήταν απαραίτητη για να καταλάβουμε τα επόμενα.
Πάμε λίγο στα δικά μας. Η αποδόμηση της παιδείας έχει ξεκινήσει χρόνια πριν, από όλα τα κόμματα της μεταπολίτευσης, διότι οι υπηρέτες και οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» της ΝΤ δεν λείπουν από κανένα κόμμα. (Ακόμα και η ΧΑ εμφανίστηκε με συγκεκριμένο ρόλο στο προσκήνιο: να δίνει άλλοθι στους ψευτοπροοδευτικούς έτσι ώστε να αποκαλούν ρατσιστή και ναζί όποιον δημοκράτη εκφέρει πατριωτικό λόγο.)
Οι παρεμβάσεις των «χρήσιμων ηλιθίων» της ΝΤ ξεκίνησαν από την κατάργηση της καθαρεύουσας και του πολυτονικού που ήταν μια καθοριστική πτώχευση της Ελληνικής Γλώσσας η οποία είναι συνεκτικό στοιχείο της συνέχειάς μας ως Έθνους. Ακολούθησαν σιγά- σιγά παρεμβάσεις και αλλαγές στα σχολικά βιβλία. Σε πρώτη φάση τα βιβλία γίνονται εντέχνως δυσνόητα και κακογραμμένα, έτσι ώστε να απωθούν τα παιδιά από το διάβασμα. Ότι απέμεινε ήταν γεμάτο από «γκρίζα» μηνύματα αλλοίωσης της γλώσσας, της ιστορίας μας και της θρησκείας μας. Ποιος δεν θυμάται το τρανταχτό παράδειγμα της Ρεπούση και το βιβλίο Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού; Αυτό βέβαια ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Δεκάδες άλλες παρεμβάσεις στα βιβλία, δηλητηρίαζαν καθημερινά τα παιδιά μας. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα, αλλά δεν θέλω να κουράσω κι άλλο τον αναγνώστη, έχω αρθρογραφήσει από τον Φεβ. του 2008  γι’ αυτό στο μαρξιστικό αντινεοταξικό περιοδικό ΡΕΣΑΛΤΟ και στο εγγύς μέλλον θα το αναδημοσιεύσω (http://www.resaltomag.gr/208.mag) διότι δεν ανευρίσκεται online.
Η ΝΤ έχει πιστά όργανα και υπηρέτες που τα χρησιμοποιεί για να προωθήσει τους σκοπούς της. Έχει επίσης χιλιάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που τις χρηματοδοτεί αδρά. Ο Σόρος χρηματοδοτεί «πορτοκαλί επαναστάσεις» και όλοι μαζί επιδοτούν τους λαθρομετανάστες και τους λαθρεμπόρους τους. Διότι μη μου πείτε ότι σε εκείνα τα κράτη στα βάθη της Ασίας και της Αφρικής βρίσκουν εύκολα 5 και 10 χιλιάρικα για να τα δώσουν με σκοπό να φτάσουν στην Ευρώπη. Υπ’ όψιν ότι σε κράτη όπως το Πακιστάν και το Αφγανιστάν, όποιος έχει ένα ευρώ την ημέρα, είναι άρχοντας. Η ισλαμοποίηση των δυτικών κοινωνιών φέρνει μεγαλύτερες εντάσεις στις δυτικές κοινωνίες, και βέβαια φουντώνει τα ακροδεξιά αντανακλαστικά των λαών της. Οι εμφύλιοι κι εδώ, προ των πυλών. Νέες ευκαιρίες για δυστυχία, ΦΟΒΟ, χαμηλούς μισθούς, πώληση όπλων, αύξηση των φασιστικών μέτρων επιτήρησης, έλεγχο πληθυσμού κλπ.
Υπάρχουν όμως και άλλες δικτατορικές μειοψηφίες που έχει εφεύρει η ΝΤ με το πρόσχημα της ΑΝΟΧΗΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ και με τελικό σκοπό το να φαγωθούμε μεταξύ μας. Αυτοί είναι οι λεγόμενοι «χρήσιμοι ηλίθιοι». Ακτιβιστές «Φιλόζωοι» και vegans, είναι τα νέα φρούτα. Παρατηρώ κάτι οργανωμένους «φιλόζωους» και ανατριχιάζω. Μέσα από την χρόνια ανάγνωση των σχολίων τους, των απόψεών τους, ιδίως όταν πρόκειται για σχολιασμό κάποιου που εξέφρασε μια αντίθετη άποψη, ή ακόμα χειρότερα, έκανε κάποιο έλασσον κακό σε ένα ζώο, το μίσος που βγάζουν εναντίον του, αλλά και εναντίον όσων δεν ξετρελαίνονται βρε αδερφέ με τα σκυλάκια και τα γατάκια, είναι κάτι το απίστευτο. Πολλοί δε ζωόφιλοι είναι ξεκάθαρα μισάνθρωποι. Αφού λοιπόν βγάζουν το μίσος τους σε συνανθρώπους, αφού απαιτούν ποινές δυσανάλογες του «εγκλήματος» (που ενίοτε εξισώνονται με αυτές των δολοφόνων ανθρώπων, μας πασάρουν πιεστικά το εκνευριστικότατο και λαθεμένο επιχείρημα «περί πολιτισμένων» συμπεριφορών. Και ποιος σας είπε αγαπητοί μου ότι είναι πολιτισμός να φιλάω τον σκύλο στο στόμα; Ποιος σας είπε ότι είναι πολιτισμός να κολυμπάω μαζί με σκυλιά στη θάλασσα;  Όταν δε, βλέπω ασθενείς στο Ιατρείο με μυκητιάσεις και τους λέω ότι είναι από το σκυλάκι τους ή το γατάκι τους, εκπλήσσονται: «Μα του έχω κάνει τα εμβόλια» Και όταν τους λέω ότι τα εμβόλια είναι για τα σκυλιά ούτε  προφυλάσσουν από τις μυκητιάσεις, τα τσιμπούρια, τους ψύλλους, τα διάφορα παράσιτα,  τότε ρίχνουν το κεφάλι. Αυτή λοιπόν η μειοψηφία, έχει καταφέρει να περάσει σκληρούς νόμους ανάλογους των ανθρώπινων, και εάν κάποιος διανοηθεί να πει το παραμικρό, πέφτουν πάνω του και τον «λυντσάρουν» κανονικά. Αναλογιστείτε το εξής: Πως περνάει στα ΜΜΕ μία επίθεση σκύλου σε άνθρωπο και πως περνάει μια επίθεση ανθρώπου σε σκύλο. Εξισώνουν την ανθρώπινη ζωή με αυτή της γάτας. Αυτό είναι επίσης εκτροπή και ακρότητα. Αγαπάμε τα ζώα, αλλά τα ζώα είναι ζώα και ο άνθρωπος είναι άνθρωπος.
Περνάω στο τελευταίο κομμάτι του άρθρου μου και εξειδικεύω στο θέμα που προέκυψε από το ανεκδιήγητο Νεοταξικό Υπουργείο Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ που προωθεί την θεματική εβδομάδα για τις «έμφυλες ταυτότητες» στα γυμνασιόπαιδα των 13 και 14 ετών. Πόσο καλύτερα και πιο επιστημονικά να τα πει κανείς από το Αμερικανικό Κολέγιο των Παιδιάτρων; Διαβάστε λοιπόν τι ακριβώς λένε για το θέμα:
Η ιδεολογία των φύλων βλάπτει τα παιδιά
(Αμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων – 2016)
Το Αμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων προτρέπει τους επαγγελματίες υγείας, εκπαιδευτές και νομοθέτες να απορρίψουν όλες τις πολιτικές που προδιαθέτουν τα παιδιά να δεχτούν ως φυσιολογική μια ζωή χημικής και χειρουργικής πλαστοπροσωπίας του αντίθετου φύλου. Τα γεγονότα –και όχι η ιδεολογία- καθορίζουν την πραγματικότητα.
1. Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι ένα αντικειμενικό βιολογικό δυαδικό γνώρισμα: Τα χρωμοσώματα «ΧΨ» και «ΧΧ» είναι γενετικοί δείκτες του αρσενικού και θηλυκού αντιστοίχως – και όχι γενετικοί δείκτες κάποιας διαταραχής. Ο κανόνας του ανθρώπινου σχεδιασμού είναι να συλλαμβάνεται είτε ως αρσενικό είτε ως θηλυκό. Η ανθρώπινη σεξουαλικότητα είναι δυαδική εκ φύσεως με προφανή στόχο την αναπαραγωγή και άνθηση του είδους μας. Αυτή η αρχή είναι αυταπόδεικτη. Οι εξαιρετικά σπάνιες διαταραχές ανάπτυξης φύλου (DSD), συμπεριλαμβανομένων, αλλά χωρίς περιορισμό, του συνδρόμου έλλειψης ευαισθησίας στα ανδρογόνα και της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, είναι όλες ιατρικώς αναγνωρίσιμες αποκλίσεις από το σεξουαλικό δυαδικό πρότυπο και ορθώς έχουν χαρακτηριστεί ως διαταραχές του ανθρώπινου σχεδιασμού. Τα άτομα με διαταραχές ανάπτυξης φύλου (συχνά αποκαλούμενα ως «διαφυλικά») δεν αποτελούν ένα τρίτο φύλο.
2. Κανείς δεν γεννιέται με κοινωνικό φύλο (gender). Όλοι γεννιούνται με ένα βιολογικό φύλο. Το κοινωνικό φύλο –gender- (επίγνωση και αίσθηση του εαυτού μας ως αρσενικού ή θηλυκού) είναι μία κοινωνιολογική και ψυχολογική έννοια• όχι αντικειμενική βιολογική έννοια. Κανείς δεν γεννιέται έχοντας επίγνωση του εαυτού του ως αρσενικού ή θηλυκού• αυτή η επίγνωση αναπτύσσεται με τον καιρό και όπως συμβαίνει σε όλες τις αναπτυξιακές διαδικασίες, μπορεί να παρεκκλίνει λόγω των υποκειμενικών αντιλήψεων ενός παιδιού, των σχέσεων και των αρνητικών εμπειριών από τη νηπιακή ηλικία και έπειτα. Οι άνθρωποι που «αισθάνονται σαν το αντίθετο φύλο» ή «κάπου ενδιάμεσα» δεν αποτελούν το τρίτο φύλο. Παραμένουν βιολογικά άνδρες ή βιολογικά γυναίκες.
3. Η πεποίθηση ενός ατόμου ότι αυτός ή αυτή είναι κάτι που δεν είναι, στην καλύτερη περίπτωση χαρακτηρίζεται ως σημάδι μπερδεμένης σκέψης. Όταν ένα κατά τα άλλα υγιές βιολογικά αγόρι πιστεύει ότι είναι κορίτσι ή ένα κατά τα άλλα υγιές βιολογικά κορίτσι πιστεύει ότι είναι αγόρι, υπάρχει ένα αντικειμενικά ψυχολογικό πρόβλημα που εντοπίζεται στο μυαλό και όχι στο σώμα και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται έτσι. Αυτά τα παιδιά υποφέρουν από δυσφορία γένους. Η Δυσφορία Γένους (GD), αναφερόμενη παλαιότερα ως Διαταραχή Ταυτότητας Φύλου (GID) είναι μία αναγνωρισμένη ψυχική διαταραχή κατά την πιο πρόσφατη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης (DSMV). Οι ψυχοδυναμικές θεωρίες και οι θεωρίες κοινωνικής μάθησης της Δυσφορίας Γένους (GD)/Διαταραχής Ταυτότητας Φύλου (GID) δεν έχουν ποτέ διαψευστεί.
4. Η εφηβεία δεν είναι ασθένεια και η λήψη ορμονών που τη μπλοκάρουν μπορεί να είναι επικίνδυνη. Αναστρέψιμες ή όχι, οι ορμόνες που μπλοκάρουν την εφηβεία προκαλούν μία κατάσταση νοσηρότητας –την απουσία της εφηβείας- και αναστέλλουν την ανάπτυξη και τη γονιμότητα σε ένα προηγουμένως βιολογικά υγιές παιδί.
5. Σύμφωνα με το DSM-V, το 98% των αγοριών με διαταραχή ταυτότητας φύλου και το 88% των κοριτσιών με διαταραχή ταυτότητας φύλου τελικά αποδέχονται το βιολογικό τους φύλο αφού περάσουν με φυσιολογικό τρόπο την εφηβεία.
6. Τα παιδιά προεφηβικής ηλικίας που χρησιμοποιούν ορμόνες που μπλοκάρουν την εφηβεία για να υποδυθούν το αντίθετο φύλο θα χρειαστούν ορμόνες διασταύρωσης φύλου σε προχωρημένη εφηβεία. Ο συνδυασμός αυτός οδηγεί σε μόνιμη στειρότητα. Τα παιδιά αυτά δεν θα μπορέσουν ποτέ να συλλάβουν γενετικώς δικά τους παιδιά ούτε και μέσω τεχνητής γονιμοποίησης. Επιπλέον, οι ορμόνες διασταύρωσης φύλου (τεστοστερόνη και οιστρογόνα) συνδέονται με κινδύνους για την υγεία συμπεριλαμβανομένων και των καρδιακών παθήσεων, της υψηλής αρτηριακής πίεσης, των θρόμβων αίματος, του εγκεφαλικού, του διαβήτη και του καρκίνου.
7. Τα ποσοστά αυτοκτονιών είναι 20 φορές υψηλότερα σε εφήβους που χρησιμοποιούν ορμόνες διασταύρωσης φύλου και υποβάλλονται σε εγχείρηση αλλαγής φύλου, ακόμα και στη Σουηδία, η οποία ανήκει στις χώρες με τους περισσότερους δηλωμένους LGBQT (λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφιφυλόφιλοι, τρανσέξουαλ, διαφυλικοί). Ποιο συμπονετικό και λογικό άτομο θα καταδίκαζε νέα παιδιά σε αυτή τη μοίρα γνωρίζοντας ότι μετά την εφηβεία το 88% των κοριτσιών και το 98% των αγοριών θα δεχτεί τελικά την πραγματικότητα και θα καταφέρει να έχει ψυχική και σωματική υγεία;
8. Το να κάνεις τα παιδιά να πιστεύουν ότι μία ζωή χημικής και χειρουργικής μίμησης του αντίθετου φύλου είναι φυσιολογική και υγιής συνιστά κακοποίηση παιδιού. Το να ασπάζεσαι την ασυμφωνία μεταξύ φύλων ως φυσιολογική μέσω της δημόσιας εκπαίδευσης και των νόμιμων πολιτικών θα μπερδέψει παιδιά και γονείς, παρακινώντας περισσότερα παιδιά να εμφανιστούν σε «κλινικές φύλου» όπου θα τους χορηγηθούν φάρμακα αποκλεισμού της εφηβείας. Αυτό με τη σειρά του ουσιαστικά εξασφαλίζει ότι θα «επιλέξουν» μία ζωή καρκινογόνων και τοξικών γενικότερα ορμονών διασταύρωσης φύλου και πιθανόν θα σκεφτούν να προβούν και στον περιττό χειρουργικό ακρωτηριασμό υγιών τμημάτων του σώματός τους ως νεαροί ενήλικες.
MichelleA. Cretella, M.D.Πρόεδρος του Αμερικανικού Κολλεγίου Παιδιάτρων
Quentin Van Meter, M.D. Αντιπρόεδρος του Αμερικανικού Κολλεγίου Παιδιάτρων, Παιδο-ενδοκρινολόγος
Paul McHugh, M.D.Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής Johns Hopkins και πρώην Επικεφαλής Ψυχίατρος στο νοσοκομείο Johns Hopkins
Αμερικανικό Κολλέγιο Παιδιάτρων – Ιανουάριος 2017 – www.ACPeds.org

Νομίζω ότι εδώ θα πρέπει να τελειώνω, ελπίζω όλοι να καταλάβαμε τι γίνεται ή μάλλον ΤΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ. Σήμερα στην Ελλάδα κυβερνάει το πιο πιστό στη ΝΤ κόμμα, δυστυχώς ο λαός (εξαπατώμενος φυσικά) οδήγησε στην εξουσία, μια άλλη δικτατορική μειοψηφία, μια μειοψηφία του 3% αποτελούμενη από μπαχαλάκηδες, άθεους, ομοφυλόφιλους, ισλαμολάγνους, λαμόγια και ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ.
Οι μειοψηφίες έχουν μάθει να ουρλιάζουν και να διαδηλώνουν, έχουν καταλάβει όλα τα ΜΜΕ και έτσι ο θόρυβος πολλαπλασιάζεται δίνοντας την εντύπωση ότι είναι η κυρίαρχη ιδεολογία.
Από την άλλη ας απομονώσουμε τους ελάχιστους απάνθρωπους  που λοιδορούν και ασκούν bullying στους ομοφυλόφιλους με τους οποίους είμαστε συνάνθρωποι και φυσικά δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε.  Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια είναι να σταματήσουν την παράλογη ακτιβιστική τους δράση με το να θέλουν να μας παρουσιαστούν σαν πρότυπα στην κοινωνία. ΝΑΙ στην ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ, αλλά ΟΧΙ στην μετατροπή των ΜΕΙΟΨΗΦΙΩΝ σε ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ.
Ας ξυπνήσουμε λοιπόν πριν χαθεί οριστικά η πατρίδα μας. Το μόνο που χρειάζεται είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε πλειοψηφία και να σταματήσουμε να φοβόμαστε να μιλήσουμε. Η ΝΤ είναι πανίσχυρη και δεν αντιμετωπίζεται εύκολα. Μπορούμε όμως να πολεμάμε τα επιμέρους όπλα της. Δεν είναι δυνατόν να καθόμαστε στον καναπέ και να δεχόμαστε παθητικά ότι μας σερβίρει η Νέα Εποχή.

Στην Νέα Τάξη Πραγμάτων ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑΣ

Πριν παραθέσω το σύντομο ιστορικό της απελευθέρωσης της Τριπολιτσάς, την 23η Σεπτεμβρίου του 1821, θέλω να πώ δυο λόγια για τη σφαγή που έγινε εκεί.

Είναι αλήθεια ότι οι αγριότητες και οι φρικαλεότητες σε βάρος του άμαχου πληθυσμού ήταν τρομακτικές. Είναι επίσης αλήθεια ότι ο Γέρος και άλλοι (πχ Μπουμπουλίνα) θησαύρισαν από άνομες δοσοληψίες και χρηματισμούς (μάλιστα ο Finley ισχυρίζεται ότι ο Δούνιας και οι άλλοι, μπούκαραν στην πόλη μπας και προλάβουν να αρπάξουν κι αυτοί κανα "κόκκαλο" μετά από την μεγάλη "μάσα" των οπλαρχηγών τους).

Δεν είναι κακό να ακούγονται όλες οι απόψεις. ΟΜΩΣ, είναι κάτι τέτοιες παραθέσεις σαν τις παραπάνω που γίνονται με σκοπό να αλλοιώσουν ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ ΓΕΓΟΝΟΤΑ! Είναι σαφές ότι, μέσα στο ιστορικό πλαίσιο που έγιναν, μπορούμε να τις δικαιολογήσουμε εύκολα. Η διαλεκτική της ιστορίας δεν επηρεάζεται από κάτι τέτοιες λεπτομέρειες όπως η πλεονεξία των οπλαρχηγών. Αυτό που μέτρησε ήταν ότι η ΤΡΙΠΟΛΙΤΣΑ ξανάγινε ελληνική. Μόνο ανθέλληνες σαν τον Λιθοξόου και τους περί αυτών (Δημητράς, Νακρατζάς και λοιποί υπάλληλοι ξένων συμφερόντων, όπως το Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι), δίνουν άλλη διάσταση, διάσταση που τους συμφέρει και βοηθά στην προώθηση των γελοίων σχεδίων τους.

Σε αυτούς (που έχουν μάθει να λένε ότι τους συμφέρει), χαρίζω και μια ιστορική λεπτομέρεια που τους ενδιαφέρει: Ξέρουν τι είχε γίνει το 1770 στη πόλη; Διαβάστε:

Το 1770 ξέσπασε η επανάσταση του Ορλώφ που κατέβηκε στην Ελλάδα για να υποκινήσει επανάσταση. Στις 27 Απρίλη του 1770 έφθασε στην Τρίπολη ο Ορλώφ με 500 στρατιώτες και 3 κανόνια και μαζί με 5.000-6.000 Έλληνες πολιόρκησε χωρίς επιτυχία την πόλη. Οι Τούρκοι τότε έσπευσαν να καλέσουν ισχυρές αλβανικές ενισχύσεις μοιράζοντας ψηλούς μισθούς και προνόμια και άρχισαν να επικρατούν, νικώντας μάλιστα στα Τρίκορφα τους πολιορκητές Έλληνες και Ρώσους. Τελικά, η πολιορκία λύθηκε ανήμερα τη Μεγάλη Δευτέρα, ενώ είχε τραγικές συνέπειες για τους Έλληνες. Οι Τούρκοι έσφαξαν περισσότερους από 4.000 αμάχους ανάμεσα στους οποίους τον μητροπολίτης Άνθιμο Βάρβογλη, 7 ιερείς, 2 μωρογιάννηδες και 11 προεστούς (Είπατε τίποτα;)

Στα μετέπειτα χρόνια 1785-1790 οι Τούρκοι οχύρωσαν την πόλη και την μετέτρεψαν σε κύρια στρατιωτική τους βάση. Το οχυρωτικό τείχος που κατασκευάστηκε είχε περίμετρο 3500 μέτρα, ύψος 5,5 μέτρα, 13 πύργους (Τάπιες) και 7 πύλες.
Κατά τα τελευταία προεπαναστατικά χρόνια η Τρίπολη είχε 20000 κατοίκους. Οι δρόμοι της πόλης ήταν λιθόστρωτοι (καλντερίμια). Ο πληθυσμός της αποτελείτο από Έλληνες, Τούρκους και Εβραίους που έμεναν σε διακεκριμένες συνοικίες. Στην πόλη έμεναν και Αλβανοί, κύρια κατά την περίοδο 1769-1779, οπότε και εξολοθρεύτηκαν από τους Έλληνες κλεφτοκαπετανέους Η πόλη είχε περίπου 2500 σπίτια, από τα οποία τα 1000 ήταν ελληνικά, κτισμένα κοντά στο τείχος, όλα ισόγεια και με χαμηλές πόρτες. Το σαράϊ του πασά ήταν στη θέση της σημερινής πλατείας Άρεως.

Είναι ξεκάθαρη η "επιλεκτική" μνήμη των "υπέρμαχων" της ιστορικής αλήθειας. Τέλος.

Απελευθέρωση της Τρίπολης

23 Σεπτεμβρίου 1821. Μία ημερομηνία σταθμός για την ιστορία του Ελληνικού γένους. Η Απελευθέρωση της Τριπολιτσάς έγινε από το μεγάλο Ελευθερωτή του Γένους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, που διέψευσε έτσι την πρόβλεψη του παππού του, Γιάννη Κολοκοτρώνη. Όταν του πήγαν τα συχαρίκια για τη γέννηση του εγγονού του δε χάρηκε, γιατί στο πρόσωπό του έβλεπε τη γέννηση ενός ακόμη ραγιά. Απογοητευμένος από την αποτυχία των μέχρι τότε επαναστάσεων και απελπισμένος από τη σκλαβιά, είπε πικραμένος:

"Τούτο το παιδί θα παντρευτεί και θα κάμει παιδιά κι αγγόνια και πάλι λευτεριά δε θα δούμε,"

Δεν μπορούσε να φανταστεί πως το παιδί αυτό θα έπαιρνε εκδίκηση για τον κατατρεγμό της γενιάς του και του έθνους του και θα έφερνε την ελευθερία. Τον βάφτισαν Θεόδωρο, καινούριο όνομα στη γενιά του. Ήταν της μόδας εκείνη την εποχή αυτό το όνομα. Ο Θεόδωρος ήταν ένας από τους αδερφούς Ορλώφ, που είχε γίνει αγαπητός, γιατί μιλούσε συχνά για την αρχαία ελληνική δόξα.

Η πολιορκία της Τριπολιτσάς ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1821 και τελείωσε στις 23 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Ο Κολοκοτρώνης πίστευε πως η Αλωση της Τριπολιτσάς ήταν στόχος άμεσης προτεραιότητας. Ήθελε να ξεριζώσει το Τούρκικο στοιχείο από το κέντρο του Μοριά. Και είχε δίκιο. Πολιόρκησε την Τρίπολη και με την εξυπνάδα που τον διέκρινε κατάφερε να την απελευθερώσει. Ο Χουρσίτ πασάς είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την Τρίπολη πολεμώντας τον Αλή πασά στην Ήπειρο και τον αντικαθιστούσαν ο Κιοσέ Μεχμέτ και ο Κεχαγιάμπεης Μουσταφάς.

Η Ντροπολιτσά ή Τριπολιτσά, πόλη στο κέντρο του Μοριά, ήταν οχυρωμένη με τείχη. Το κάστρο της είχε μήκος τρεισήμισι χιλιόμετρα και ύψος πεντέμισι μέτρα. Το πλάτος του ήταν στη βάση του δυο μέτρα και πάνω μισό μέτρο. Μέσα από το κάστρο έφευγαν πέντε μεγάλοι δρόμοι για τις μακρινότερες επαρχίες του Μοριά: Καλάβρυτα, Πάτρα, Καλαμάτα, Μιστρά, Ανάπλι - Άργος. Εφτά πόρτες είχε το κάστρο που έπαιρναν το όνομά τους από τα ονόματα των δρόμων. Υπήρχαν κι άλλες πόρτες που τις έλεγαν με άλλα ονόματα όπως π.χ. πόρτα του σαραγιού, επειδή ήταν κοντά στο σαράι, κλπ. Γύρω στο κάστρο, ψηλά στα τείχη, υπήρχαν δεκατρείς μικροί πύργοι με πολεμίστρες. Ήσαν δε και τέσσερις μεγάλοι πύργοι, τάπιες, ανάμεσα στις πόρτες, όπου βρίσκονταν τα κανόνια. Νοτιοδυτικά, ανάμεσα στην πόρτα της Καλαμάτας και των Καλαβρύτων ήταν η μεγάλη τάπια, το σημαντικότερο οχύρωμα της πόλης, απ' όπου έβλεπε κανείς ολόκληρη την πόλη, αλλά και έξω από το κάστρο. Δυο μεγάλα τζαμιά και το κοιμητήριο των Τούρκων, ξεχώριζαν μέσα στην πολιτεία . Στη βόρεια πλευρά της πόλης βρισκόταν το παζάρι, δυο πλατείες, το σαράι του καϊμακάμη και το σπίτι όπου έμενε ο κεχαγιάμπεης Μουσταφάς. Χαρακτηριστικό της πόλης ήταν τα πολλά κιρκινέζια και τα λελέκια.

Ο Κολοκοτρώνης φρόντισε να αρπάξει τ' άλογα των Τούρκων, που τα άφηναν ελεύθερα έξω από τα τείχη της πόλης, για να δυναμώσει το ιππικό του. Όπλα αρκετά δεν υπήρχαν. Ένας στους τρεις στρατιώτες είχε όπλο. Έπρεπε μόνοι τους να βρουν όπλο, σκοτώνοντας κάποιο Τούρκο, πρώτα για την άμυνά τους και κατόπιν για τον πόλεμο, όπως τους έλεγε ο αρχηγός. Ανέβασε το ηθικό των στρατιωτών του, λέγοντάς τους λαϊκά παραμύθια, όπως τον κάβουρα και το φίδι, την τανάλια του γίγαντα κλπ, εμψυχώνοντάς τους έτσι ώστε να μη φοβούνται τους Τούρκους. Τους έμαθε να πολεμούν οργανωμένα και να σταματήσουν τον κλεφτοπόλεμο. Έπρεπε τώρα πια να πολεμήσουν μέσα από τα τείχη της Τριπολιτσάς, μέσα στο κάστρο.

Ο ερχομός του Υψηλάντη στην Τρίπολη, τόνωσε αρκετά τους Έλληνες οι οποίοι έβλεπαν πίσω του δυνατό στρατό που θα τους βοηθούσε στον απελευθερωτικό αγώνα που είχαν ξεκινήσει , αλλά και πολλά γρόσια που τάχα είχε φέρει με το καράβι στην Ύδρα.

Έπιασε τη Ζαράκοβα, το σημερινό Μαίναλο, τη Συλίμνα, τα πίσω Τρίκορφα ως το Αλώνι και το Διάσελο της Απάνω Χρέπας προς το Περθώρι. Λαγκαδινοί μαστόροι ανέλαβαν την κατασκευή των ταμπουριών. Τα σώματα του Χρυσοβιτσιού και της Πιάνας ήσαν ενωμένα κάτω από τις διαταγές του υπαρχηγού του Πλαπούτα. Η νικηφόρα μάχη που έγινε στα υψώματα του Άη Βλάση, πολύ κοντά στην Τρίπολη, αλλά και η μάχη της Γράνας, ανέβασαν το ηθικό των Ελλήνων και στον Κολοκοτρώνη έδωσε την ευκαιρία να κατεβάσει το στρατό του ακόμη πιο κοντά στην πόλη. Όσο συνήθιζαν τον εχθρό και του 'παιρναν τον αέρα, τόσο πιο χαμηλά τους κατέβαζε από τα βουνά, ώσπου να τους φέρει, χωρίς να το καταλάβουν, κάτω από τα τείχη του κάστρου.

Η πολιορκία γίνεται πιο ασφυκτική. Οι θέσεις του στρατού βλέπουν τώρα κατευθείαν την Τρίπολη. Βρίσκονται πάνω στα Τρίκορφα, στον Άγιο Θόδωρο, πάνω από την Άη Βλάση, ενώ ζύγωσαν και τ' άλλα στρατόπεδα από το Βαλτέτσι, το Λεβίδι και τα Βέρβαινα, πιάνοντας τις θέσεις Στενό, Ρίζες, Παρθένι, Τσιπιανά (τη σημερινή Νεστάνη), το Θάνα, τον Άη Σώστη, και τη Βολιμή.

Η πονηριά του Μανόλη Δούνια έπαιξε καθοριστικό ρόλο, που απασχολώντας τους φρουρούς έδωσε την ευκαιρία στα παλικάρια του να σκαρφαλώσουν με σκοινιά στα τείχη και να γίνει το γιουρούσι. Μπαίνοντας από την πόρτα τ' Αναπλιού όπου βρισκόταν μια τάπια και μπροστά η Αγια Σωτήρα, η σημερινή εκκλησία της Μεταμόρφωσης, οι Έλληνες πυροβολητές γύρισαν τα Τούρκικα κανόνια και έριχναν κατά το σαράι. Οι Τούρκοι δεν είχαν καταλάβει τι είχε γίνει. Οι Αγιοπετρίτες μπήκαν από την πόρτα του σαραγιού που εν τω μεταξύ είχε ανοίξει. Έτσι ανοίγουν όλες οι πόρτες η μια μετά την άλλη και μπαίνουν τα σώματα του Κεφάλα, του Βαλσαμή του Παπατσώνη, του Κοντάκη, οι Σπαρτιάτες με το δεσπότη Βρεσθένης, τον Κρεββατά και το Γιατράκο, οι Γορτύνιοι, οι Μανιάτες, οι Τριπολιτσιώτες, οι Μεγαλοπολίτες, οι Φαναρίτες, από την πόρτα του Άη Θανάση και άλλοι από αλλού.

Η μεγάλη σφαγή είχε αρχίσει. Οι πολεμιστές δεν πειθαρχούσαν πλέον στις διαταγές των αρχηγών. Οι φοβερές δεινοπάθειες, ο θάνατος τόσων δεσποτάδων και προεστών που ήσαν φυλακισμένοι στο μπουντρούμι του σαραγιού, φούντωσαν την εκδίκηση. Τρεις μέρες και τρεις νύχτες βάστηξε η άγρια σφαγή στη Τρίπολη.

Ο Κολοκοτρώνης λογαριάζει σε τριανταδυό χιλιάδες τους νεκρούς, αριθμός υπερβολικός. Υπολογίζεται ότι οι νεκροί ήσαν δώδεκα χιλιάδες ενώ σκοτώθηκαν τριακόσιοι Έλληνες. Έδωσε διαταγή να σταματήσουν οι σφαγές. Κανείς δεν τον άκουγε. Διόρισε τότε οπλαρχηγούς, με αρκετή δύναμη και σκορπίστηκαν στην πολιτεία για να προλαβαίνουν την αιματοχυσία.

Μέσα από το ημερολόγιό του διαβάζουμε:
"Το ασκέρι όπου ήταν μέσα, το ελληνικό, έκοβε και εσκότωνε από Παρασκευή έως Κυριακή, γυναίκες, παιδιά και άντρες, τριανταδύο χιλιάδες. Έλληνες σκοτώθηκαν εκατό. Το άλογό μου από τα τείχη έως τα σαράγια δεν επάτησε γη. Πατούσε απάνω σε παράξενο, αλλόκοτο χαλί από πτώματα."


Έτσι περιγράφει ο Διον. Σολωμός τη σφαγή στην Τρίπολη:

Παντού φόβος και τρομάρα
και φωνές και στεναγμοί.
Παντού κλάψες, παντού αντάρα
και παντού ξεψυχισμοί.

Ήταν τόσοι: πλέον το βόλι,
εις τ' αυτιά δεν τους λαλεί.
Όλοι χάμου εκείτοντ' όλοι
εις την τέταρτην αυγή.

Σαν ποτάμι το αίμα εγίνει
και κυλάει στη λαγκαδιά
και τ' αθώο χόρτο πίνει
αίμα, αντίς για τη δροσιά...

Ο λαός τραγούδησε την Αλωση της Τρίπολης, με το παρακάτω Δημοτικό τραγούδι:

...Τρίτη Τετάρτη θλιβερή, Πέφτη φαρμακωμένη,
Παρασκευή ξημέρωσε, ποτέ να μ' είχε φέξει.
Έβαλαν οι Γραικοί βουλή το κάστρο να πατήσουν.
Σαν αϊτοί πηδήσανε και μπήκαν σαν πετρίτες.
Κι άδειασαν τα τουφέκια τους, τη λιανομπαταρία.
Κολοκοτρώνης φώναξεν απ' τ' Αγιωργιού την πόρτα.
"Μιλάτε τα ντουφέκια σας, σύρετε τα σπαθιά σας.
Βάλετε την Τουρκιά μπροστά σαν πρόβατα στη μάντρα".
Τους πήγαν και τους έκλεισαν εις την μεγάλην τάπια.
Απολογάτ' ο Κεχαγιάς προς τον Κολοκοτρώνη.
"Κάνε νισάφι στην Τουρκιά, κόψε, μόν' άφσε κιόλας"
Τι τσαμπουνάς, βρωμότουρκε; τι λες παλιομουρτάτη;
Νισάφι έκαμες εσύ στην έρημη Βοστίτσα
οπόσφαξες τ' αδέρφια μας κι όλους τους εδικούς μας;

Η Απελευθέρωση της Τρίπολης στάθηκε το πρώτο ασάλευτο θεμέλιο, πολιτικό και στρατιωτικό, για την επανάσταση. Η Απελευθέρωση του Ελληνικού γένους είχε πάρει το δρόμο της. Ήταν θέμα χρόνου πλέον η ανεξαρτησία του Ελληνικού κράτους.

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017

ΟΙ ΦΡΙΚΑΛΕΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΩΝ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ και τα ΠΑΡΑΛΙΑ της Μ. ΑΣΙΑΣ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΄21

(Αποσπάσματα από το «Πώς είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ΄21» του Κυριάκου Σιμόπουλου με δικές μου ελάχιστες παρεμβάσεις. Αγνοείστε λάθη κυρίως στον τονισμό, είναι λόγω του σκαναρίσματος. Επίσης λόγω του ότι το πρωτότυπο είναι στο πολυτονικό. Στη φωτογραφία ο σουλτάνος Μαχμουτ Β')

... ΑΡΧΕΣ Ιανουαρίου 1821 άραξε στον Πειραιά το καράβι που μετέφερε τον νέο πρεσβευτή της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη λόρδο Strangford. Στην ακολουθία του βρισκόταν και ό R. Walsh, ιερέας της πρεσβείας.
Ό Άγγλος κληρικός θα πραγματοποιήσει και δεύτερο ταξίδι στην Ανατολή στο τέλος του ξεσηκωμού και θα συγκεντρώσει πλούσιο υλικό από τις διάφορες μετακινήσεις του. Το 1828 κυκλοφόρησε στο Λονδίνο το χρονικό του ταξιδιού του στην Κωνσταντινούπολη και της επιστροφής του στην Αγγλία.
Ό Walsh ήταν ένας ανήσυχος άνθρωπος, περίεργος, επίμονος, ακούραστος, ριψοκίνδυνος. Ανυπομονούσε πάντοτε να βρεθεί στο χώρο των γεγονότων αδιαφορώντας για κόπους και δυσκολίες.
Βρέθηκε στην Πόλη τις μέρες που ξέσπασε ή Επανάσταση. Κι' όταν άρχισε ό μεγάλος κατατρεγμός έβγαινε κάθε μέρα στους δρόμους. Ήταν Εύρωπαίος, φορούσε τα διακριτικά τού κληρικού, συνοδευόταν συνήθως από κάποιο γενίτσαρο της πρεσβείας. 'Αλλά οπωσδήποτε χρειαζόταν γενναιότητα και ψυχική αντοχή γι' αυτές τις εξόδους. Και προπαντός πάθος να δει και να μάθει, να αναζητήσει την αλήθεια.
Κυκλοφορούσε στα σοκάκια της Πόλης δρασκέλιζε τα αποκεφαλισμένα πτώματα, παρακολουθούσε σκηνές συνταρακτικές, σκοτωμούς και βασανισμούς. Είδε τον Γρηγόριο Ε' κρεμασμένο στην πύλη τού πατριαρχείου. Έμαθε πώς έφθασαν στο σεράι του Μαχμουτ Β' στοίβες αφτιά και μύτες Ελλήνων Επαναστατών από το Μωριά. Και έτρεξε να δει τα μακάβρια εκθέματα με τα μάτια του, να βεβαιωθεί. Παρακολούθησε από το παράθυρο τού σπιτιού του τον τουρκικό στόλο να γυρίζει από τις ελληνικές θάλασσες ρυμουλκώντας τα γαλαξιδιώτισσα καράβια που αιχμαλώτισε. Στα άρμπουρα της ναυαρχίδας διακρίνονταν οι κρεμασμένοι Έλληνες. Κατέβηκε στο λιμάνι, μπήκε σε ένα καΐκι, ζύγωσε και έκανε το γύρο των καραβιών προσέχοντας και σημειώνοντας κάθε λεπτομέρεια. Πληροφορήθηκε πως έφεραν το κεφάλι του Αλήπασα στη Πόλη. Ό Walsh ήταν από τους πρώτους πού έφθασε στην αυλή τού σαραγιού για να παρακολουθήσει την επίδειξη. Ύστερα από την καταστροφή της Χίου ταξίδεψε στο νησί για να συγκεντρώσει στοιχεία.
Ό Walsh συνεχίζει την παράδοση των περιηγητών του περασμένου αιώνα. Ενδιαφέρεται για τον καθημερινό βίο, είναι ερευνητικός, καταγράφει ευσυνείδητα ότι βλέπει και ότι ακούει, δείχνει αντικειμενικότητα.
Στην αρχή ήταν αδιάφορος, ψυχρός, ασυγκίνητος μπροστά στην τραγωδία του Ελληνισμού. Εκθέτει τις φρικαλέες σκηνές που ξετυλίγονταν στους δρόμους της Πόλης χωρίς κανένα σχολιασμό. Φανερός ό επηρεασμός του από τη φιλοτουρκική αγγλική πολιτική. Γι' αυτό οι περιγραφές και οι παρατηρήσεις του έχουν αυθεντικότητα, είναι αδιαμφισβήτητες μαρτυρίες για τον φοβερό κατατρεγμό.
Σιγά-σιγά, ωστόσο, έρχεται ή μεταστροφή. Με τις προσωπικές εμπειρίες του φωτίζεται, προσεγγίζει την Επανάσταση και εκδηλώνει φιλελληνικά αισθήματα. Ας δούμε μια-δυό περιγραφές του:

…. Πήρε ένα γενίτσαρο και ξεκίνησε για το σεράι. «Οι δρόμοι παρουσίαζαν πένθιμη εικόνα. Οι Έλληνες και οι Αρμένιοι, πού ζωντάνευαν με την εμπορική τους δραστηριότητα την πόλη, είχαν εξαφανισθεί. Κλειστά τα καταστήματα τους. Μόνο Τούρκους, κι' όχι πολλούς, έβλεπες. Περάσαμε στο πτώμα ενός αποκεφαλισμένου. Το αίμα έτρεχε ακόμα από τις φλέβες. Γύρω-γύρω ένα κοπάδι σκυλιά καθισμένα στα πισινά τους. Μερικά είχαν κι' όλας γλείψει το αίμα, κι' όλα μαζί περίμεναν να νυχτώσει για να κατασπαράξουν το πτώμα. Ήταν πεταμένο σε ένα στενό σοκάκι του παζαριού μπροστά σε ένα χασάπικο κι' από πάνω του ακριβώς κρέμονταν κρέατα, έτσι πού νόμιζε κανείς πώς ήταν κομμάτια από το ίδιο το πτώμα. Οι Τούρκοι δρασκέλιζαν αδιάφορα το κουφάρι».

… Έφθασε στην πύλη του σαραγιού και διαπίστωσε την ακρίβεια της πληροφορίας. Παρατηρητικός και νηφάλιος περιγράφει με λεπτομέρειες το ανατριχιαστικό θέαμα: «Στις δυο πλευρές της πύλης υπήρχαν δυο στοίβες, σαν μικρά δεμάτια σανού, από κάθε λογής κομμάτια του προσώπου. Τα αφτιά ήταν τρυπημένα και κρέμονταν από σπάγκους. Μαζί με κάθε μύτη είχαν κόψει επίσης το πάνω χείλος και ένα κομμάτι από το μέτωπο. Μαζί. με τα πηγούνια υπήρχαν το κάτω χείλος καθώς και μακριά, συνήθως, γενειάδα. Σε μερικές περιπτώσεις ήταν πελεκημένο κάθετα ολόκληρο το πρόσωπο και όλα τα χαρακτηριστικά της μορφής παρέμεναν ανέπαφα. Άλλοτε ήταν χωρισμένα κατά κατηγορίες, ανάλογα με τον ακρωτηριασμό. Εκεί έμεναν κρεμασμένα ώσπου, σαπίζοντας εντελώς, έπεφταν στη λάσπη του δρόμου. Οι Τούρκοι περνούσαν πατώντας τα αδιάφοροι. Τα λείψανα των προσώπων, καθώς βρίσκονταν σε αποσύνθεση, κολλούσαν στα παπούτσια των περαστικών. Έτσι έβλεπες τον Τούρκο να βαδίζει με ένα χείλος ή πηγούνι στις παντούφλες του. Και καθώς ξεπετιόνταν τα ανθρώπινα γένεια, νόμιζες πώς τα παπούτσια ήταν φοδραρισμένα με γουναρικά»

….. Άλλα εκείνοι που υπέφεραν πιο πολύ ήταν οι υπάλληλοι και οι ταμίες των έμπορων. Γιατί οι Τούρκοι συνήθιζαν να συλλαμβάνουν τους σαράφηδες των Ελλήνων που έπεφταν σε δυσμένεια και να τούς βασανίζουν για να αποκαλύψουν τα περιουσιακά τους στοιχεία. Αυτή την τύχη είχαν και οι υπάλληλοι πού υπηρετούσαν τους Χιώτες έμπορους της Πόλης. Τα βασανιστήρια γίνονταν μέσα στα τείχη τού σαραγιού, στον λεγόμενο Φούρνο. Εκεί οδηγούσαν, πριν από την Επανάσταση, τούς τραπεζίτες βεζυράδων ή θηλυκών μελών της σουλτανικής οικογένειας, σε περίπτωση που αυτά τα πρόσωπα διατελούσαν υπό κατηγορία. Οι διάφοροι αξιωματούχοι εμπιστεύονταν στους σαράφηδες τα χρήματα τους μυστικά, χωρίς να ζητούν αποδεικτικό στοιχείο, γιατί θα μπορούσε σε ώρα κινδύνου, να πέσει στα χέρια των έχθρων τους. Έτσι ο μόνος τρόπος να ανακαλυφθεί ή περιουσία των αξιωματούχων, πού είχαν εκτελεσθεί ή έκδιωχθεί, ήταν ό βασανισμός του τραπεζίτη τους.
Ό σαράφης έσπευδε να παραδώσει τα χρήματα πού είχε στα χέρια του. Κι' επειδή δεν γίνονταν πιστευτά όσα έλεγε σχετικά με το ποσό, άρχιζαν τα βασανιστήρια. Για να γλυτώσει τη ζωή του έδινε περισσότερα από όσα είχαν κατατεθεί και ολόκληρη ακόμα την περιουσία του.

Στο σημείο αυτό αξίζει να παραθέσω μια ανατριχιαστική παρένθεση που δεν αφορά τον κατατρεγμό και τους σκοτωμούς στην Πόλη και τα παράλια της Μ. Ασίας, αλλά στην γειτονική μας Βλαχοκερασιά:

…Και στη Βλαχοκερασιά της Αρκαδίας οι Τούρκοι θανάτωσαν, όπως ανιστορεί ό αγωνιστής Μιχ. Οικονόμου, κατοίκους μέσα σε αναμμένους φούρνους την Κυριακή του Πάσχα, 10 Απριλίου 1821, υστέρα από αιφνιδιαστική επιδρομή. «Οι δε Τούρκοι, γενόμενοι ούτω κύριοι του χωρίου, έφόνευσαν και τινας γέροντας και παιδιά, ών τινας και εις καιομένους φούρνους έρριψαν (ίσως καιομένους δια τα άρνία του Πάσχα) ή και προς έμπαιγμόν επίτηδες αυτούς άνάψαντες οι Τούρκοι ίνα άντί αμνών αυτοί οι Έλληνες όπτησθώσιν. Κατά τα τέλη Απριλίου, διαβάς ό γράφων έκ του χωρίου εκείνου, έρημου και κατατεφρωμένου όντος, είδε λείψανα ήμικεκαυμένων ανθρώπων εντός φούρνων σωζόμενα» (Ιστορία της Ελληνικής Παλιγγενεσίας ή ο Ιερός των Ελλήνων Άγων, εκδ. Τσουκαλά, τ. Α', σ. 89).

Ό Άγγλος κληρικός συγκέντρωσε από γενίτσαρο της φυλακής του σεραγιού πληροφορίες για τούς βασανισμούς των 36 Ελλήνων έμπορων πού είχαν συλληφθεί υστέρα από τα γεγονότα της Χίου. Ήταν αυτόπτης μάρτυρας. Είδε να γυμνώνουν εντελώς έναν Έλληνα και να τον κρεμούν ανάποδα. Το αίμα μαζευόταν στο κεφάλι κι ο άνθρωπος πνιγόταν. Σ' αυτή τη θέση τον χτυπούσαν δύο με κοντοράβδια ώσπου τον άφηναν αναίσθητο ή νεκρό.
Έναν άλλο τον κρέμασαν από τα αφτιά σε σιδερένιους γάντζους προσδένοντας στα πόδια του ένα βάρος. Τα χαρακτηριστικά του προσώπου είχαν τόσο παραμορφωθεί, πού νόμιζες ότι το στόμα του είχε φθάσει στο μέτωπο του.
Είδε να καρφώνουν με ένα εργαλείο βελόνες στις άκρες των δακτύλων κάποιου κρατουμένου, έτσι πού οι αιχμές να βγαίνουν πίσω από τα νύχια του.
Είδε να ξεβιδώνουν με ειδικό εργαλείο την άρθρωση των καρπών και να τη συστρέφουν, έτσι πού το πίσω μέρος του χεριού να παίρνει τη θέση της παλάμης.
Είδε να εφαρμόζουν στο μέτωπο Έλληνα κρατουμένου ένα στεφάνι και να το συμπιέζουν βιδώνοντας το σιγά - σιγά πάνω στα μηνίγγια. Στο τέλος, τα μάτια του θύματος έβγαιναν έξω από τις κόχες.
Είδε να εφαρμόζουν στο κεφάλι ενός Έλληνα πυρακτωμένο μεταλλικό φέσι.
Είδε να ανάβουν το φούρνο της φυλακής και να σπρώχνουν μέσα τα θύματα ώσπου να καψαλιστούν τα μαλλιά και τα γένεια, και το δέρμα να φουσκαλιάσει και να ξεκολλήσει από το κορμί.

Ό Walsh μίλησε και με Έλληνες που έτυχε να επιζήσουν ύστερα από τους φρικαλέους βασανισμούς. Ένας κρατούμενος είχε αλυσοδεθεί στις φυλακές τού Μπάνιου με σιδερένιους χαλκάδες στα σφυρά. Του εξάρθρωσαν τούς καρπούς με βιδολόγους. Το σώμα του είχε τόσο σακατευτεί, που για να μετακινηθεί χρησιμοποιούσε δεκανίκια. Τον βασάνιζαν για να αποκαλύψει τούς πρωταίτιους του ξεσηκωμού.
Έναν άλλο βασανισμένο Έλληνα γνώρισε στο πατριαρχείο. Αφού τον έγδυσαν, του πέρασαν ένα σκοινί γύρω από το στήθος και κάτω από τις μασχάλες και τον κρέμασαν, έτσι πού το σκοινί χάραξε τη σάρκα ώς τα κόκκαλα. Έμεινε εκεί κρεμασμένος τρία μερόνυχτα.


ΟΜΑΔΙΚΑ ΠΑΛΟΥΚΩΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

ΜΙΑ ΑΠΟ τις πρώτες και σημαντικώτερες προσωπικές μαρτυρίες για τις σφαγές της Πόλης, που είδε το φως στην Ευρώπη, ήταν το χρονικό του Γερμανού Johann Wilhelm August Streit. Νεαρός τεχνίτης ό Streit εργαζόταν στην Κωνσταντινούπολη και βρέθηκε μέσα στη δίνη των αγριοτήτων πού ξέσπασαν μόλις έφθασε ή είδηση για την εισβολή του Υψηλάντη στις παραδουνάβιες Ηγεμονίες.
Ό Streit, πού κινδύνεψε πολλές φορές στους μήνες του κατατρεγμού των Ελλήνων, έγραψε ένα χρονικό πού κυκλοφόρησε αρχές τού 1822 στη Λειψία. Είναι μια συγκλονιστική περιγραφή της τραγωδίας τού Ελληνισμού της Πόλης.
Το βιβλίο τού Streit αποτελεί ένα πολύτιμο ντοκουμέντο. Τις φρικαλέες σκηνές πού ιστορεί με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και σχολαστική ακρίβεια δεν τις γνωρίζουμε από άλλη πηγή.

Την πρώτη κιόλας μέρα έγιναν διακόσιες συλλήψεις κορυφαίων Ελλήνων της Πόλης. Πολλοί άπ' αυτούς κακοποιήθηκαν άγρια από το πλήθος καθώς μεταφέρονταν στις φυλακές Κατροσάν. Οι γενίτσαροι, γράφει ό Streit, κατόρθωσαν να κρατήσουν την τάξη στήνοντας δώδεκα κανόνια μπροστά στις φυλακές και διπλασιάζοντας τις φρουρές.

Το άλλο πρωί διαλαλήθηκε σε έξη γλώσσες στους δρόμους κυβερνητική απόφαση πού απαγόρευε να συγκεντρώνωνται και να συνομιλούν περισσότερα από δύο άτομα μαζί. Παραβίαση της διαταγής σήμαινε εκτέλεση επιτόπου. «Ό οθωμανικός όχλος, σε φοβερή έξαψη, ρίχτηκε στα σπίτια των Ελλήνων αρχόντων και άρχισε τη λεηλασία. Βασάνιζαν τους ενοίκους με θηριωδία, έκοβαν μύτες και αφτιά και τούς γκρέμιζαν ύστερα από τα παράθυρα στο δρόμο».

Εκείνο το απόγευμα, πολλές χιλιάδες εργάτες πού δούλευαν στο αγγλικό εργοστάσιο εριουργίας, ξεχύθηκαν, «σα να είχε δοθεί σύνθημα», στους δρόμους και αφόπλισαν μεγάλο αριθμό γενιτσάρων. «Μέσα σε μια ώρα ή απέραντη Κωνσταντινούπολη έγινε θέατρο αιματηρών και φρικαλέων σκηνών». Το πλήθος κατέλαβε τις φυλακές τού Κατροσάν και άρπαξε τούς 186 Έλληνες. Οι Τούρκοι σκότωσαν πολλούς επιτόπου και άλλους «τούς έδεσαν με σκοινιά και τους έσερναν στα καλντερίμια, ώσπου οι σάρκες αποκολλήθηκαν από τα οστά και οι δύστυχοι βρήκαν πικρό θάνατο».

Έδεναν τα πόδια και τα χέρια των Ελλήνων με σκοινιά και τα τραβούσαν από όλες τις μεριές διαμελίζοντας τα. Έκοβαν τα κεφάλια τους, τα κάρφωναν στις αιχμές των σπαθιών και τα τριγύριζαν στους δρόμους θριαμβικά. Μ' όλο πού εκείνο το βράδυ είχε ξεσπάσει σε κάποια ακραία συνοικία μεγάλη πυρκαγιά, πού θα μπορούσε να αφανίσει ολόκληρη την πόλη, κανείς δεν ενοχλήθηκε. Συνέχιζαν όλοι τη σφαγή και τη λεηλασία.
Άναψαν φωτιές σε όλους τούς δρόμους και εκεί βασάνιζαν τους Έλληνες. «Πύρωναν στη φλόγα τα μεταλλικά τμήματα των όπλων και τα έμπηγαν στα ξεγυμνωμένα κορμιά. Τούς έψηναν στα κάρβουνα σιγά-σιγά, πρώτα τα πόδια, υστέρα τα χέρια και ολόκληρο το κορμί ώσπου να ξεψυχήσουν. Περνούσαν πυρακτωμένα σύρματα στη μύτη, έκαιγαν τα βλέφαρα των θυμάτων με πυρωμένα σίδερα».
Το άλλο πρωί είδε πολλούς Έλληνες, άνδρες και γυναίκες, κρεμασμένους ανάποδα από τα παράθυρα τους. «Τα θύματα σπαρταρούσαν και ούρλιαζαν. Στα οπίσθια πολλών είχαν καρφώσει μαχαίρια και σπαθιά. Κάθε τόσο έκοβαν και ένα κομμάτι σάρκα».

Οι γενίτσαροι, γράφει ό Streit, έδειχναν πώς ήθελαν να αποκαταστήσουν την τάξη. «Προσπαθούσαν να διασκορπίσουν ή να θανατώσουν τις συμμορίες αυτών των βαρβάρων».
Ό όχλος αγρίεψε περισσότερο και όρμησε στο σεραϊ τού σουλτάνου, αδιαφορώντας για τις βολές των πυροβολαρχιών. Στο μεταξύ ελευθερώθηκαν από τις φυλακές όλοι οι εγκληματίες και ξεχύθηκαν στους δρόμους «ουρλιάζοντας από άγρια χαρά».
Θα κινδύνευαν και τα ανάκτορα, γράφει ό Γερμανός αυτόπτης, αν δεν δινόταν εντολή στους γενίτσαρους να μη παρενοχλούν τη σφαγή των Ελλήνων. Οι γενίτσαροι ξαναθηκάρωσαν τα σπαθιά και παρακολουθούσαν αδιάφοροι τις φριχτές σκηνές.
«Εκείνο το πρωινό γύρω στα 4.000 πτώματα και των δύο φύλων, κεφάλια, πόδια, κείτονταν στους δρόμους της Πόλης. Χωρίς να λογαριάσουμε όσους σκοτώθηκαν στα σπίτια τους ή κρεμάστηκαν από τα παράθυρα».
Ό νεαρός Streit παρακολούθησε τη φοβερή σφαγή από το εργαστήριο του αφεντικού του, που βρισκόταν στην πλατεία τού Μουφτή. «Μόνο σ' αυτή την πλατεία μέτρησα γύρω στα 300 πτώματα. Βραβεία ορίζονταν για την επινόηση των πιο φριχτών βασανιστηρίων».

Κάτι μεθυσμένοι Τούρκοι είδαν τον Streit και δύο παραγιούς πού κυττούσαν από το παράθυρο και τούς κάλεσαν να πάρουν μέρος στη σφαγή. Τούς όπλισαν και τούς ανάγκασαν να ενταχθούν σε μια συμμορία. Μπήκαν στο σπίτι ενός πλούσιου Έλληνα κοσμηματοπώλη — το μαγαζί του, πού βρισκόταν στο ισόγειο, ήταν κιόλας καταστραμμένο. Αφού καταλεηλάτησαν το σπίτι ανακάλυψαν στο ανώγειο την οικογένεια: πατέρα, μητέρα, δύο θυγατέρες και μια υπηρέτρια.
«Ή μια κόρη, ένα λεπτό και όμορφο κορίτσι, όταν ένας Τούρκος θέλησε να της επιτεθεί, πήδηξε από το παράθυρο στο κενό. Κατέβασαν την οικογένεια στην πλατεία. Εκεί ξεγύμνωσαν την άλλη κόρη και την υπηρέτρια και έκοψαν πρώτα τούς μαστούς και ύστερα τη μύτη τους. Ό γιός, ένας εύρωστος νέος 24 χρόνων, χύμηξε πάνω στον Τούρκο, τον γρονθοκόπησε στον κρόταφο, άρπαξε το ματωμένο γιαταγάνι από το χέρι του, και με ένα χτύπημα από πάνω προς τα κάτω τού έκοψε τη μύτη έτσι πού έμεινε κρεμασμένη από τα χείλη του. Μέσα σ' ένα λεπτό τον είχαν κιόλας κατακομματιάσει εκατό σπαθιά».

Στο μεταξύ άλλοι Τούρκοι στερέωναν στο χώμα πολλές σιδερένιες σούβλες. Εκεί θα κάθιζαν τα θύματα τους για να παραδώσουν το πνεύμα σφαδάζοντας. Το επεισόδιο με τον "Έλληνα, είχε προκαλέσει γενικό ερεθισμό. Οι σούβλες ήταν ογδόντα περίπου. Γύμνωσαν τούς Έλληνες — γύρω στους 65 νέοι, γέροι, γυναίκες — και τούς κύκλωσαν με ξεθηκαρωμένα σπαθιά, μπροστά στις σούβλες.

Αλλά ήρθε ή νύχτα. Η βασανιστική εκτέλεση αναβαλλόταν. Έστησαν καζάνια πάνω στις φωτιές και ετοίμασαν πόντσι. Μεθούσαν και αλάλαζαν. Κατά τα μεσάνυχτα έφεραν και άλλους Έλληνες, άνδρες και γυναίκες, ανάμεσα τους και τρία μικρά παιδιά. Τα σούβλισαν με τα σπαθιά και τα έρριξαν ζωντανά στη φωτιά.

Κάθε τόσο τραβούσαν έναν Έλληνα κοντά στις πυρές και τον βασάνιζαν. Κάρφωναν τα αφτιά τους πάνω σε πάγκους, άδειαζαν με. το φτυάρι κάρβουνα στο στόμα, τους, πού το άνοιγαν με ρόπαλα, ξεκολλούσαν με πυρωμένες τανάλιες κομμάτια από τις σάρκες τους.

Το πρωί ή πλατεία κυκλώθηκε από μια ομάδα έφιππων γενιτσάρων. Οι αξιωματικοί ανακοίνωσαν στο πλήθος των βασανιστών ότι δεν είχαν καμμιά πρόθεση να παρεμποδίσουν τη σφαγή των Ρωμιών. Άλλα ό σουλτάνος έδωσε εντολή να ησυχάσει ή πόλη επειδή κινδύνευε από λιμοκτονία. Οι εισαγωγές τροφίμων σταμάτησαν γιατί οι χωριάτες δεν τολμούν να μεταφέρουν τα προϊόντα τους στα παζάρια. Έπειτα, ό μεγάλος αριθμός των σκοτωμένων πού είχαν εγκαταλειφθεί στους δρόμους, απειλούσε την πόλη με επιδημία πανούκλας. Οι αρχηγοί των συμμοριών δέχτηκαν να συμμορφωθούν με τη διαταγή τού σουλτάνου, αξίωσαν όμως να πραγματοποιήσουν το ομαδικό σούβλισμα των κρατουμένων.

Και ό Streit περιγράφει την τρομακτική σκηνή τού μαρτυρίου. Δυο κακούργοι άρπαζαν έναν Έλληνα ή μια Ελληνίδα τούς ανασήκωναν ψηλά και τούς κάθιζαν με δύναμη πάνω στο κοφτερό και μυτερό σιδεροπάλουκο, έτσι που ή αιχμή περνώντας από τα σπλάχνα έφτανε στο στήθος. Παλούκωσαν σαραντατέσσερες. Έτσι καρφωμένοι σπαρταρούσαν σαν τα σκαθάρια πού τα παιδιά διατρυπούν με βελόνα για να διασκεδάσουν. Ένα ουρλιαχτό θανατερής αγωνίας υψωνόταν ώς τον ουρανό. Κρατούσε μια περίπου ώρα, έσβηνε και τα κεφάλια έγερναν στο πλάϊ».

Ακόμα και οι Τουρκάλες συναγωνίζονταν αυτούς τούς φονιάδες σε αγριότητα και απανθρωπιά, γράφει ό Streit. «Δεν είδα ούτε ένα Τούρκο πού το πρόσωπο του να δείχνει συμπόνια. Ακόμα και παιδιά έξη χρόνων ξεθύμαιναν το μίσος τους πάνω στους νεκρούς. Τρυπούσαν με μαχαίρια τούς σκοτωμένους Ελληνες».
Ύστερα άρχισαν να καθαρίζουν τους δρόμους από τα αναρίθμητα πτώματα. «Πολλά ρίχτηκαν σε μεγάλους λάκκους έξω από την πόλη και σκεπάστηκαν με άσβεστη και χώματα, άλλα κάηκαν ή πετάχτηκαν στη θάλασσα».

Στο μεταξύ συνεχίζονταν οι συλλήψεις. Κάθε πρωί πενήντα ως εκατό Έλληνες μεταφέρονταν στον τόπο των βασανιστηρίων και των εκτελέσεων, έξω από την Κωνσταντινούπολη. «Πολλοί σταυρώνονταν πάνω σε δέντρα. Καρφώνονταν τα χέρια και τα πόδια τους κι' έκεί πέθαιναν από την αιμορραγία και τούς φριχτούς πόνους. Άλλους θανάτωναν χτυπώντας τους με βούρδουλα. Σε πολλούς έκοβαν πόδια και χέρια με πριόνι. Διατρυπούσαν τα παιδιά με τη λόγχη και τα τριγύριζαν στους δρόμους, έτσι καθώς σπαρταρούσαν καρφωμένα, ώσπου να ξεψυχήσουν».

Πολλοί Έλληνες αντιστάθηκαν με πείσμα εξοντώνοντας τούς διώκτες τους. Ό Streit καταγράφει τρία περιστατικά:
Περνώντας ένα πρωί μπροστά από το σπίτι κάποιου πλούσιου Έλληνα ρολογά είδε να είσορμοϋν είκοσι Τούρκοι. Σ' αυτό το σπίτι είχαν καταφύγει έξη νεαροί Έλληνες, οπλισμένοι με πιστόλες και σπαθιά, και κρύφτηκαν. Οι Τούρκοι, άφού γκρέμισαν την πόρτα, άρπαξαν το παιδί από την αγκαλιά της γυναίκας του ρολογά και το πέταξαν στο δρόμο.
«Έπεσε ακριβώς πλάϊ μου και κατατσακίστηκε. Οι έξη Έλληνες, άκούγοντας τούς θρήνους της μάνας, εμψυχώθηκαν. Βγήκαν από τις κρυψώνες τους και ρίχτηκαν πάνω στους Τούρκους. Σκότωσαν μερικούς και κατόρθωσαν να αφοπλίσουν ολόκληρη τη συμμορία. Ξαφνικά ακούγεται ένας τρομακτικός πάταγος και ένα ολόκληρο παράθυρο γκρεμίστηκε στο δρόμο μαζί με ένα κατακομματιασμένο Τούρκο. Ύστερα ρίχτηκαν κάτω και οι υπόλοιποι. Οι περισσότεροι σκοτώθηκαν από τα κατάγματα. Δυο όμως επέζησαν, σύρθηκαν στην άκρη τού δρόμου και κάλεσαν τούς περαστικούς να εκδικηθούν. Σε λίγο συγκεντρώθηκε μια μεγαλύτερη συμμορία και το μακελειό ξανάρχισε. Οι νεαροί Έλληνες ήρωες σκότωσαν άλλους όχτώ Τούρκους πριν θανατωθούν μαζί με το ρολογά και τη γυναίκα του».
Ένας Έλληνας έμπορος, μόλις έγινε εισβολή των Τούρκων στο μαγαζί και το σπίτι του, κατέφυγε με την οικογένεια του στο ανώγειο. Είχε μαζί του δυο βαρέλια μπαρούτη. «Κι' ενώ ανέβαιναν στη σκάλα σαράντα αιμοδιψείς Τούρκοι βάζει φωτιά. Το σπίτι τινάχτηκε στον αέρα».
Ένας φαρμακοποιός θανάτωσε 200 Τούρκους πού πολιορκούσαν το σπίτι του. Δηλητηρίασε με αρσενικό όλα τα κρασοβάρελα πού είχε στο κελλάρι και ύστερα αυτοκτόνησε κόβοντας το λαιμό του με ένα ξουράφι. «Οι Τούρκοι ήπιαν, φαρμακώθηκαν και πέθαναν κουλουριασμένοι σαν τα σκουλήκια μπροστά στο σπίτι».

Οι Εβραίοι δεν έχασαν την ευκαιρία για άγρια κερδοσκοπία. «Γνωρίζω πολλούς, πού για να κρύψουν για λίγο χρονικό διάστημα ένα πλούσιο Έλληνα, πήραν χιλιάδες δουκάτα. Όταν, όμως, ανακοινώθηκε πώς όποιος κρύβει Έλληνα θα τιμωρείται με θάνατο, οι Εβραίοι, αφού απογύμνωναν τούς κατατρεγμένους, τούς πετούσαν έξω από τα σπίτια τους και τούς εγκατέλειπαν στην τύχη τους».